7 Τραγούδια ενός φωτεινού Οκτώβρη

Μερικές φορές μου κολλάνε κάποια τραγούδια για μέρες. Συνοδεύουν / Συνδέονται με πρόσωπα, πράξεις, εμπειρίες, γεύσεις, μυρωδιές, φιλιά και φτιάχνουν ένα soundtrack αντιφατικό κι αλλοπρόσαλλο, αλλά με μεγάλη αξία για μένα. Αυτό το soundtrack μοιράζομαι μαζί σας:

.

Βίκυ Μοσχολιού: Η αγάπη (στίχοι Νίκου Γκάτσου)

Από τις αναπάντεχες εκπλήξεις που μας δίνει το διαδίκτυο:

Η Μουσική Βραδιά που ο Γ. Παπαστεφάνου αφιέρωσε στην Β. Μοσχολιού το 1976 ξεκινάει με την τραγουδίστρια να ερμηνεύει χωρίς ορχήστρα αυτό το ανέκδοτο τραγούδι σε στίχους Νίκου Γκάτσου. Ποιος είναι ο στιχουργός, δεν ξέρω -ίσως να αναφέρεται στους τίτλους της εκπομπής, αλλά δεν κατάφερα να τους βρω.  Το τραγούδι πάντως είναι εξαιρετικό και η ερμηνεία της Μοσχολιού ανατριχιαστική – μακάρι να βρισκόταν τρόπος τέτοιοι θησαυροί από το αρχείο της συχωρεμένης της ΕΡΤ να συλλέγονταν και ει δυνατόν να κυκλοφορούσαν. Οι ίδιοι στίχοι μελοποιήθηκαν κι από τον Δ. Παπαδημητρίου και τραγουδήθηκαν από τη Φ. Δάρρα στο CD Λουλούδι στη φωτιά.

.

Βασίλης Τσιτσάνης: Το γράμμα

Ξανάπιασα το μπουζούκι αυτή την εποχή μετά από πολύ, πολύ καιρό. Τα δάχτυλα σκούριασαν· κουράζονται εύκολα και δεν τρέχουν όπως άλλοτε στα τάστα. Τα πιο αγαπημένα τραγούδια μου όμως καταφέρνω και τα παίζω. Κι αυτό το τραγούδι του Τσιτσάνη, που έρχεται από το σκληρό 1949 είναι ένα από αυτά. Το πρωτοτραγούδησε σε δίσκο σιγανά, σαν να προσεύχεται, η Στέλλα Χασκήλ. Το ξανάπε ο Τσιτσάνης χρόνια αργότερα, στο σπουδαίο δίσκο «Τραγούδια και ταξίμια».

.

Γρηγόρης Μπιθικώτσης-Κ. Βίρβος: Ο κυρ Θάνος

Ο Μπιθί δεν ήταν μόνο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής (κατά τη γνώμη μου ο μεγαλύτερος), αλλά και εξαιρετικός συνθέτης. Είχε κι αυτός το ταλέντο του Μάρκου: Με λίγες νότες κι απλούς ρυθμούς να φτιάχνει μελωδίες που συμπυκνώνουν τεράστιο συναίσθημα –ο κυρ Θάνος είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κι αυτό το τραγούδι μου αρέσει να το παίζω κατάτι πιο αργά, για να είμαι ειλικρινής. Το ταξίμι του Παπαδόπουλου στην αρχή είναι, φυσικά, άπιαστο…

.

Tom Waits: Little Drop Of Poison

Έχοντας μετά από αρκετό καιρό τα Γιάννενα ξανά ως βάση μου για τους επόμενους 2-3 μήνες, το τραγούδι αυτό του Waits μου έρχεται και μου ξανάρχεται στο μυαλό σαν ευχή: Ωραία η πόλη μου και μου αρέσει και την αγαπώ, αλλά μια σταγονίτσα δηλητήριο (όπως κι αν το ορίσει κανείς αυτό), θα την έκανε πιο απολαυστική.

Αναζητείτα..!

.

Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Στην Αμερική

Ακούω πολύ Παπακωνσταντίνου αυτό το διάστημα. Οι δίσκοι του συγκροτούν ένα σκοτεινό μεταφυσικό τοπίο παράξενα οικείο που με γοητεύει και με χωράει απόλυτα. Μπορεί να μην είναι σπουδαίος μελωδίστας (ούτε το Ντίλαν είναι, άλλωστε), οι στίχοι του όμως είναι σπουδαίοι, βαθείς, και οι ενορχηστρώσεις μαγικές.

Το συγκεκριμένο τραγούδι, με τον Μάλαμα να ακροβατεί ανάμεσα σε μεράκι και σπαραγμό, με συγκινεί βαθύτατα. Δεν ξέρω αν είναι που ταυτίζομαι έχω ζήσει αρκετά μακριά από την μικρή μου πόλη, αν μου θυμίζει τη σκηνή της άφιξης των μεταναστών στο Νιου Γιορκ στον Νονό, μέρος ΙΙ, που αναφέρει όλους αυτούς τους πρωτεργάτες του ρεμπέτικου με τόση αγάπη ή που με ένα μαγικό τρόπο φέρνει το χτες στο σήμερα και το αύριο (ειδικά με τον ελπιδοφόρο στίχο «Ελλάδα σαν αγριόχορτο φύτρωσες κι εκεί»)

.

Chris Cornell: Black Hole Sun

Με αέρα από τους Beatles να φουσκώνει τα πανιά της έμπευσής του, το τραγούδι αυτό του Chris Cornell υπήρξε η μεγαλύτερη επιτυχία των Soundgarden στις αρχές των ’90s. Σήμερα, 20 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του, συνεχίζει να χρωματίζει τις νύχτες που τα σεντόνια κολλάνε πάνω μου και σε θυμάμαι…

.

Ella Fitzgerald: I love Paris

Ετοιμάζοντας για μια ακόμα φορά τις βαλίτσες μου για την αγαπημένη μου πόλη, δεν μπορώ να σταματήσω να το σιγοτραγουδάω. Στίχοι και μουσική του αγαπημένου Cole Porter.

4 thoughts on “7 Τραγούδια ενός φωτεινού Οκτώβρη

  1. Ευάγγελος 18/10/2013 στο 2:05 μμ Reply

    Ανάλογα «κολλήματα» τα παθαίνω κι εγώ, Φώτη! (Και μ’ αρέσει!!!)
    Η μουσική ενώνει -όσο κι αν ηχεί αυτό σαν τσιτάτο- είναι μια από τις αλήθειες μου.
    Τα «κολλήματά» σου εμπνευσμένα, οικεία κι ευχάριστα.
    Να είσαι καλά που τα ξανάφερες με τόσο ζωντανές περιγραφές στη μνήμη μου.
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    • fvasileiou 18/10/2013 στο 9:29 μμ Reply

      Οι κοινοτυπίες είναι και οι πιο μεγάλες αλήθειες, Ευάγγελε -καλό και μελωδικό Σαββατοκύριακο!

  2. silia 19/10/2013 στο 4:00 μμ Reply

    Πολύ ωραία ανάρτηση …
    Όλοι έχουμε τα «κολλήματα» μας .
    ——————————————-
    http://silia.wordpress.com/2007/05/03/tragoudia-me-eikones/

    • fvasileiou 21/10/2013 στο 5:50 μμ Reply

      Ωραία συνέδεσες τα τραγούδια με τη ζωή στο κείμενό σου. Θέλω να κάνω κι εγώ κάτι ανάλογο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: