Στο κομμωτήριο

Θυμάμαι τον Σπύρο να υποστηρίζει με την γνωστή απολυτότητά του ότι κουρεύεται φανατικά σε παλαιού τύπου κουρεία μόνο για άντρες, γιατί είναι τα μοναδικά μέρη που δεν πηγαίνουν γυναίκες και μπορεί κανείς να πει πραγματικά αντρικές κουβέντες.

Απ’ τη μια έχει δίκιο.

Αν σκεφτεί κανείς ότι και στα στριπτιτζάδικα πλέον ξεφαντώνουν γυναικοπαρέες, τα σκληροπυρηνικά κουρεία, που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά σε άνδρες και παιδιά, είναι τα τελευταία εν κόσμο άβατα.

Από την άλλη όμως, για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ να φανταστώ τι είδους συζητήσεις είναι αυτές, οι οποίες απαιτούν χώρους στεγανοποιημένους στη γυναικεία παρουσία για να διεξαχθούν. Μιλάνε για πολιτική; για ποδόσφαιρο; σεξ; για άλλες γυναίκες; -τι χρειάζεται ο ειδικός τόπος; Όλα συζητούνται πλέον παντού και με χαρακτηριστική άνεση.

Βέβαια μπορεί να είναι και δικό μου θέμα που δεν καταλαβαίνω. Έχοντας μεγαλώσει με δύο αδέλφια, το τελευταίο πράγμα που αναζητώ είναι χώροι με υψηλή συγκέντρωση τεστοστερόνης. Ίσως γι’ αυτό προτιμώ να κουρεύομαι σε μπεν μιξ κομμωτήρια.

Πιο φωτεινά, πιο χρωματιστά, πιο ποπ, τα κομμωτήρια που απευθύνονται και στα δυο φύλα είναι το πιο κοντινό σε λάιφ στάιλ εκπομπή που μπορεί να ζήσει ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Τα πάντα εκεί μέσα είναι ανάλαφρα –η βαρύτητα, στις κουβέντες, την διάθεση, τις σκέψεις, παντού, δεν έχει καμία θέση. Δεν μπορεί να έχει θέση, καθώς ο θόρυβος από τα πιστολάκια και τις μουσικές του συρμού καλύπτουν οτιδήποτε ξεφεύγει από την γραμμή.

Κάθομαι βαθιά στον λευκό δερμάτινο καναπέ και κοιτάζω τα πολύχρωμα περιοδικά που είναι αραδιασμένα στο τραπεζάκι μπροστά μου. Στα εξώφυλλα όμορφα πρόσωπα συνοδεύουν τίτλους για γάμους, γεννήσεις, βαφτίσεις, χωρισμούς και σμιξίματα – μια ιλουστρασιόν πραγματικότητα πολύ μακρινή από την δική μας, που αγωνιά για το πώς θα βγει ετούτος ο μήνας και πώς θα μπει ο επόμενος.

Η κοπέλα με τα κόκκινα μαλλιά μού ζητάει να την ακολουθήσω και, φυσικά, το κάνω χωρίς δεύτερη κουβέντα. Δένει απαλά την πετσέτα γύρω από τον λαιμό μου και μου λέει να γύρω στον νιπτήρα. Ζεστό το νερό, αρωματικό το σαμπουάν και τα δάχτυλα που μπλέκονται στα μαλλιά μου και κάνουν κύκλους τρίβοντας τους κροτάφους απαλά και λεπτά. Έχω βγάλει τα γυαλιά και τα μάτια μου είναι κλειστά. Ακούω μόνο το νερό που τρέχει και νιώθω μικρές πιτσιλιές στη μύτη και τα μάγουλα. Ξέβγαλμα και με οδηγεί στην καρέκλα.

Το ωραίο με τον Χρήστο είναι ότι δεν μιλάει. Πέρα από την καλησπέρα και δυο κουβέντες που θα πούμε στην αρχή για το πώς θα μου τα πάρει, κάνει τη δουλειά του σιωπηλός και χωρίς ερωτήσεις ή αποφάνσεις. Κουρεύομαι σ’ αυτόν πάνω από πέντε χρόνια κι αμφιβάλλω αν ξέρει πώς ψωμίζομαι ή ότι δεν είμαι μόνιμος κάτοικος Ιωαννίνων. Μέγα προσόν! Αράζω, γλαρώνω, αδειάζω από σκέψεις κι έγνοιες και για ένα μεσάωρο την κάνω από το σύμπαν μου.

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές στις διπλανές καρέκλες όμορφες γυναίκες ωραΐζονται και τα κορίτσια του κομμωτηρίου τριγυρνάνε εδώ και κει κάνοντας το ένα ή το άλλο, αλλά όντας μύωψ, από τη στιγμή που θα βγάλω τα γυαλιά μου, οι υπερδυνάμεις μου τίθενται σε καταστολή. Μπορώ βεβαίως να καταφύγω σε ζόρικα κόλπα, σαν αυτά που κάνουν στην Ινδία, να αυτοσυγκεντρωθώ για να τις μαγνητίσω, αλλά –φευ!– το αποτέλεσμα είναι πάλι το ίδιο: Άραγμα, γλάρωμα, άδειασμα, μισοϋπνος/μισοξύπνιος –όλα καλά εν ολίγοις.

Σύντομο ξέβγαλμα, στέγνωμα, χτένισμα –τα τελευταία λεπτά που η κοκκινομάλλα πασπατεύει το κεφάλι μου αυτόν τον μήνα. Κατευθύνομαι στο ταμείο και βγάζω το πορτοφόλι. Ο Χρήστος χτυπάει το ποσόν στην ταμειακή και μου δίνει την απόδειξη.

«Θες να πάρεις κι αυτή;» μου λέει δείχνοντάς μου μια άλλη απόδειξη. «Η προηγούμενη δεν την πήρε. Πες στην εφορία ότι έκανες και βαφή.»

Tagged: , , , ,

6 thoughts on “Στο κομμωτήριο

  1. VaD 07/12/2013 στο 9:46 μμ Reply

    Φωτη,να υποθεσω οτι θαπήγαινες και σε τετοιο κομμωτήριο; :))
    http://apouro.blogspot.gr/2013/07/blog-post_19.html

    • fvasileiou 10/12/2013 στο 3:16 μμ Reply

      Εκεί πηγαίνει ο φίλος μου ο Σπύρος!

  2. γρηγόρης στ. 07/12/2013 στο 10:21 μμ Reply

    εμ, αυτό δεν είναι κομμωτήριο, για υπνωτήριο μου μοιάζει….

    • fvasileiou 10/12/2013 στο 3:15 μμ Reply

      Ναι, αλλά τι ύπνος…

  3. hfaistiwnas 08/12/2013 στο 4:44 μμ Reply

    χαχαχα καλό αυτό με τη βαφή! :):)
    και εγώ σε μιξ, βασικά ο λόγος που επέλεξα αυτό που πάω είναι ότι είναι δίπλα στο σπίτι..

    • fvasileiou 10/12/2013 στο 3:15 μμ Reply

      Εγώ κάνω την βόλτα μου για να φτάσω🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: