Το κοριτσάκι

Προχθές το βράδυ στη Bd Sébastopol ένα κοριτσάκι στεκόταν μόνο στη μέση του πεζοδρομίου κι έκλαιγε. Θα ‘ταν 8.30 ή 9.00 και κόσμος πολύς πηγαινοέρχονταν, πεζοί κι εποχούμενοι, κι αυτή τυλιγμένη στο πορτοκαλί μπουφανάκι της, με το γκρι παντελόνι και τις κόκκινες μπότες, έκλαιγε γοερά τρίβοντας τα μάτια της με το ένα χέρι και κρατώντας το άλλο σφιγμένο στην κοιλιά της. Όλοι ξένοι, όλοι άγνωστοι, όλοι βιαστικοί κι αδιάφοροι –κανένας κανένας δεν στεκόταν δίπλα της, κανένας που να φαινόταν οικείος της. Το κοριτσάκι έμοιαζε χαμένο, έρημο, μόνο, στο κέντρο μιας μεγάλης πόλης γεμάτο ανθρώπους κάθε φυλής, φύλου κι ηλικίας.

Να σταματήσω;

Τα γαλλικά μου δεν είναι τόσο καλά, ώστε να συνεννοηθώ με άνεση μαζί της –πολύ δε περισσότερο για να την βοηθήσω ή να την παρηγορήσω ουσιαστικά.

Κι έπειτα, όλοι ετούτοι οι ντόπιοι, που την προσπερνάει ρίχνοντας μόνο μια πλάγια ματιά, κάτι δεν θα ξέρουν περισσότερο; Το ενδιαφέρον ενός ενήλικα για ένα άγνωστο παιδί, έστω κι αν αυτό κλαίει μόνο στη μέση του δρόμου, είναι ύποπτο στις μέρες μας.

Της έρριξα κι εγώ ένα βλέμμα και την προσπέρασα χωρίς να επιβραδύνω τον βηματισμό μου. Την προσπέρασα και το κλάμμα της ακουγόταν ακόμα. Πέρασα την rue Reynie, άλλαξα τετράγωνο, αλλά η φωνή της ακουγόταν ακόμα…

.

Τοποθέτησα αυτό το κοριτσάκι, έτσι, μόνο, αβοήθητο, να κλαίει, στην Αθήνα, στο κέντρο. Κάπου στην Πανεπιστημίου, ορθή στα βρώμικα πεζοδρόμια, ανάμεσα στο νευρικό πλήθος, τα λεωφορεία, τους μικροπωλητές και τους κουλουρτζήδες, τα πρεζάκια. Η Αθήνα έχει πολύ θόρυβο και η φωνή της θα χανόταν. Θα απέμενε μόνο η εικόνα της. Αλλά η έρημη φιγούρα της, που άσκοπα στέκεται καταμεσής του δρόμου με το ένα χέρι να τρίβει τα κλαμένα της μάτια και το άλλο γροθιά, δεν διαφέρει από την ερημιά που κάθε κάτοικος της Αθήνας ζει κι αισθάνεται –χωρίς σκοπό, χωρίς ελπίδα, κάπως έτσι εγκαταβιούμε όλοι μας 4 χρόνια τώρα, αδύναμοι σαν εγκαταλελειμένα παιδιά, ελπίζοντας στο ευσπλαχνικό βλέμμα των διερχόμενων ξένων.

.

Τοποθέτησα το μικρό κορίτσι και στα Γιάννενα. Να κλαίει μόνο μπροστά στη Νομαρχία, ανάμεσα σε νεαρούς που περιμένουν την αγαπημένη τους, ζευγάρια που βολτάρουν πιασμένα χέρι-χέρι, συνταξιούχους σφιγμένοι στα παλτά τους, συνδικαλιστές που μοιράζουν φυλλάδια…

Εδώ το κοριτσάκι μας έχει περισσότερες πιθανότητες να το δουν και να του μιλήσουν και να το παρηγορήσουν. Όχι πάρα πολλές, αλλά σαφώς περισσότερες –ειδικά, και πονάει η καρδιά που που το γράφω, αν ήταν ένα κοριτσάκι σαν αυτό στην Sébastopol, καλοντυμένο, περιποιημένο, καθαρό –δικό μας…

.

Μέχρι να φτάσω στο σπίτι ξέχασα το κορίτσι, ξέχασα τα σενάρια, ξέχασα και τα συμπεράσματα –αν είχα καταλήξει σε κάποια. Τι σημασία όμως έχουν τα λόγια και οι αναλύσεις; Σε τέτοιες ειδικά περιστάσεις οι πράξεις μας μιλάνε πιο καθαρά, κραυγάζουν, από τον κάθε θεωρητικό λόγο. Κι όλοι καταλαβαίνουμε. Το θέμα είναι τι κάνουμε – αν μπορούμε δηλαδή κάτι να κάνουμε…

Tagged: , , , , , , ,

3 thoughts on “Το κοριτσάκι

  1. hfaistiwnas 27/01/2014 στο 6:12 πμ Reply

    Σε μια πιο «ανθρώπινη» πόλη σίγουρα θα μεγάλωναν οι πιθανότητες..

  2. Γιάννης 01/02/2014 στο 5:09 μμ Reply

    Δεν θα μπορούσε αυτό το κοριτσάκι να κλαίει από χαρά για κάποιο χαρούμενο γεγονός που συναιβει στο ίδιο ή στην οικογένεια του; Λ χ οπατερας της να έχει κερδίσει τον πρώτο λαχνο του κρατικού λαχειου;; Λέω τώρα, αντλώντας μνήμες από παρόμοιο περιστατικό που μου συνέβη προ ετών στην Αθηναεπι της οδού Κανάρη όταν μεσιληξ κυρία ακουμπισμενη σε μια κολωνα εκλεγε γοερά; Την πλησίασα και την ρώτησα- διακριτικοτατα – αν χρειαζόταν βοήθεια. Με ευχαριτησε και μου είπε: Εισθαι ο πρώτος κύριε μου που «μαθαίνει» το ποιο χαρμόσυνο γεγονός που μου συνέβη προ ολίγου. Μόλις πήρα αποτον γιατρό τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων της μοναχοκορης μου και ήσαν όλα αρνητικά!!! Υπήρχε υποψία για σοβαρό πρόβλημα υγείας! Κι’ σεις κλετε;; Απάντησα εγώ. Ναι όμως από χαρά!!!

    • fvasileiou 01/02/2014 στο 8:07 μμ Reply

      Λες, ρε Γιάννη; Μακάρι..!

      Είσαι αισιόδοξος άνθρωπος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: