Όνειρο Σχέδιο Ελπίδα

Οι νέοι, που έχουν τον ορίζοντα καθαρό και δεν νιώθουν αδυναμίες, παρά μόνο δύναμη, ονειρεύονται. Για κείνους όλα είναι εφικτά: Να κερδίσουν το Νόμπελ ή το Όσκαρ, να πατήσουν το πόδι τους στη σελήνη ή τους αντίποδες, να κερδίσουν όλα όσα έχασαν οι προηγούμενοι κι εκείνα ακόμα που θα χρειαστούν οι επόμενοι, ν’ αλλάξουν όχι μόνο τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά το ίδιο το παιχνίδι. Όνειρο είναι ο τόπος που, αν και κατασκευασμένος με τα υλικά της πραγματικότητας, μόνο πραγματικός δεν είναι· εκεί φυσικοί νόμοι δεν ισχύουν – βαρύτητα δεν υπάρχει, μπορούμε και πετάμε ελεύθερα στον ουρανό. Οι νέοι λοιπόν δεν είναι αισιόδοξοι· η ονειρική τους δύναμη τους τραβάει πέραν της αισιοδοξίας, σε μια μη-ρεαλιστική πραγματικότητα, η οποία δεν είναι παρά υπέρλογη ατομικιστική ελευθερία. Γι’ αυτό κι όσο μεγαλώνουμε, όσο βυθιζόμαστε στην πραγματικότητα, όσο βαθαίνουν οι σχέσεις μας, τόσο κλεινόμαστε έξω από το όνειρο.
Ώσπου φτάνουμε σε μιαν ηλικία, που δεν μας απομένει παρά να το νοσταλγούμε –όπως οι πρωτόπλαστοι νοσταλγούσαν την Εδέμ.

.

Ο ενήλικας που πατάει γερά στα πόδια του, που έχει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, εκείνος δηλαδή που έχει μια υγιή σχέση με τον εαυτό του και το περιβάλλον του, θέτει στόχους κι αναζητά τους βέλτιστους τρόπους για να τους πετύχει –σχεδιάζει. Ο κόσμος δεν είναι πλέον μια απέραντη δυνατότητα, έχει περιοριστεί σε συγκεκριμένες επιλογές και είναι στο χέρι του να τις πετύχει όλες, κάποιες ή καμία από αυτές. Όλα κρίνονται στην δική του δύναμη κι επιδεξιότητα· στην καθαρότητα της ματιάς του, όταν αντικρίζει τον εαυτό του και επιλέγει στόχο και τρόπο· στην σταθερότητα του χεριού του όταν σέρνει το νυστέρι. Ο άνθρωπος που έχει σχέδια, έχει κι αυτοπεποίθηση, ψυχραιμία, πιστεύει πάνω απ’ όλα και πέρα απ’ οτιδήποτε στον εαυτό του. Είναι δε αισιόδοξος, σε σημείο που πολλές φορές νομίζεται για αφελής –όμως αφελείς δεν είναι εκείνος, αλλά οι άλλοι, που τον θεωρούν έτσι, γιατί νομίζουν ότι βλέπουν αυτό που εκείνος αγνοεί, ενώ στην πραγματικότητα αγνοούν το πρώτο που είδε εκείνος:
Τον εαυτό του.

,

Οι απεγνωσμένοι ελπίζουν. Ο άνθρωπος που αισθάνεται το χώμα να υποχωρεί κάτω από το πέλμα του και δεν βρίσκει χειρολαβή να κρατηθεί, όποιος δεν έχει απάγκιο ν’ ακουμπήσει, δεν μπορεί παρά να ελπίζει. Γιατί αν κάτι δεν μπορεί να χωρέσει ο νους του ανθρώπου είναι το τέλος, η ανυπαρξία, το μηδέν, ο θάνατος, η καταστροφή –ακριβώς πριν απ’ αυτά μπλοκάρει και πιάνεται απ’ την ελπίδα, την μπλε οθόνη της συνείδησής μας. Ελπίδα είναι η παράλογη πεποίθηση ότι πριν το τέλος, κάποιο θαύμα θα συμβεί, κάποιος θεός θα εμφανιστεί από μηχανής, μ’ έναν τρόπο η φυσική εξέλιξη θα αναστραφεί ή έστω θα ανακοπεί. Όταν η λογική και ο ρεαλισμός καταλήγουν στο τέρμα, ενστικτωδώς στρεφόμαστε προς την μεταφυσική.
Η ελπίδα είναι το αποκούμπι των τελειωμένων, γι’ αυτό και ταράζομαι όταν μου την σερβίρουν.

Tagged: , , ,

One thought on “Όνειρο Σχέδιο Ελπίδα

  1. Leo Naphta 09/05/2014 στο 11:56 πμ Reply

    Einai oi neoi etherobamwnes? Zoun se enan exwpragmatiko oneiriko kosmo egwpathous diastreblwsis tis pragmatikotitas? Isxyei auto toso ligo oso kai to oti oi enilikes einai pragmatistes i oti oloi osoi blepoun ti gi na xanetai katw apo ta podia tous elpizoun!
    File Fwti, to miden kai i idoni tis anyparxias emfiloxwroun se kathe mas anasa, se kathe mas bima, se kathe mas methysi…
    Parola auta yparxei diafora tis efibeias mas kai tis tsakismenis wrimotitas mas. Einai lathos na pisteuoume oti plirwnoume tis synepeies twn lathwn mas i ta lathi twn allwn. Stin ousia to mono pou diaforopoiei to tote apo to twra einai to blemma mas ston kosmo. Exoume xrono me to xrono apolesei tin eurytita tou optikou mas pediou, epikentrwnomaste olo kai perissotero, sxedon psyxanagkastika se ena stoxo kai xanoume tin olotita tou kosmou mas. Aporriptoume ta efibika mas oneira oxi giati einai alloprosala alla giati pleon den mporoume na ta «doume» me to mikro mas blemma. Tote epeidi den eixame «pragmatiki» zwi, eixame polles en dynamei. Zousame diladi, symfwna me tin arxi tis kbantikis yperthesis, tautoxrona polles zwes prin to sympan mas «katarreusei» se mia «pragmatikotita» (panta xrisimopoiwntas tin kbantiki orologia).
    Ti to prakteo loipon? Na min apolesoume tin polydynamia tis yparxis mas, i opoia stin ousia pote den xanetai, sto bathmo pou o kosmos einai polydynamos, kai oi katastaseis allazoun me tromaktikous rythmous. Arkei na min desmeusoume to blemma mas, na min smikrynoume ton orizonta mas katanoisis tou kosmou.
    Opws orizeis tin elpida, moiazei mallon me pisti se ena thauma! Egw tha elega apla oti elpida einai i ikanotita na zeis se enan kosmo opou oi polydynami pragmatikotita enymarxei mesa mas ws yperthesi pollwn kai diaforetikwn yparziakwn katastasewn kai zwwn.

    se filw

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: