Robin Williams

Κάποιος ανώνυμος σχολιαστής του empireonline έγραψε:

«Αν ο Robin Williams, που είχε τόσο ταλέντο, δόξα, χρήματα, που εισέπραττε τόση αγάπη από όλους μας, δεν μπόρεσε να αντέξει, τι ελπίδα να υπάρχει για μας;»

Έχουν περάσει μέρες από τότε που το διάβασα κι ακόμα περισσότερες από τον θάνατο του κλόουν, αλλά αυτή η απλή –έως και απλοϊκή– παρατήρηση δεν λέει να μου φύγει από το μυαλό. Ίσως επειδή, όπως τα «γιατί» των παιδιών, δεν έχει απάντηση· ο ενήλικος, ο λογικός άνθρωπος κάτι τέτοια τα προσπερνάει χαμογελώντας συγκαταβατικά και προχωρά στο επόμενο. Ίσως πάλι γιατί εκεί κρύβεται η τραγωδία της ανθρώπινης ύπαρξης –ή μάλλον η τραγωδία του σύγχρονου ανθρώπου, που τα επιτεύγματά του είναι πηγή δυσφορίας κι όχι ευτυχίας.

Ο Williams είχε δυο πρόσωπα:

Από τη μια ήταν ο μανικός κωμικός, που απολαύσαμε στον Αλαντίν, το Καλημέρα Βιετνάμ, την Mrs. Doubtfire, κυρίως όμως στις stand-up παραστάσεις του (μπορεί να τις δει κανείς στο youtube). Παραστάσεις, που είχαν ένα χιούμορ πολύ διαφορετικό από εκείνο που μας έχουν εθίσει οι ελληνικές παραγωγές. Κύριο αντικείμενο της σάτιρας του Williams –όπως και όλων των σπουδαίων ομοτέχνων του– ήταν ο ίδιος του ο εαυτός, όχι οι άλλοι. Στη σκηνή δεν «έκραζε», δεν «τά ‘χωνε», γυμνωνόταν. Δεν έκρυβε τα προβλήματά του –τα μεταμόρφωνε με την τέχνη του σε αστεία. Το κοινό, οι θαυμαστές του, γνώριζαν για την κατάθλιψη, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, και την πρόσφατη περιπέτεια με την καρδιά του.

Από την άλλη ήταν ο χαμηλότονος ρολίστας, που αρίστευε παίζοντας μοναχικούς ανθρώπους –ο ρόλος του στο Good Will Hunting, για τον οποίο βραβεύτηκε με Όσκαρ ήταν τέτοιος· στο μικρό One Hour Photo δίνει ρεσιτάλ ως εμμονικός Sy Parrish· στο αγαπημένο μου The Fisher King είναι σπαρακτικός· και βέβαια στο Worlds’s Greatest Dad, την τελευταία ίσως σπουδαία ερμηνεία του, που παίζει τον Lance Clayton, έναν πατέρα που ο γιος του αυτοκτόνησε κατά λάθος. Ακόμα κι όταν ερμήνευσε τον κακό, τον δολοφόνο στο Insomnia, μπόλιασε τον χαρακτήρα του με την μελαγχολία του ανθρώπου που παλεύει με κάποιον τρόπο να επικοινωνήσει.

Σήμερα, μετά την αυτοκτονία του, η επί της οθόνης διπροσωπία μπορεί να κατανοηθεί και ως διψυχία του ιδίου:

Η κατάθλιψη και οι εξαρτήσεις τον έκαναν να ξοδεύει τόση πολλή ενέργεια επί σκηνής προς τέρψιν του κοινού του / τον βοηθούσαν να ταυτίζεται με τους μοναχικούς και τους ξεχασμένους.

Αυτό φυσικά δεν έχει σχέση με την τέχνη του και την αποτίμησή της, αλλά με μας τους ιδίους: Την κατανόηση και την ενσυναίσθηση που έχουμε για τους συνανθρώπους μας που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα ή καταφεύγουν σε πράξεις απελπισίας.

Tagged:

3 thoughts on “Robin Williams

  1. Ελένη Μαρή 21/08/2014 στο 5:11 μμ Reply

    Πάντα θεωρούσα ανεκτίμητο μάθημα ζωής τη μετουσίωση του ψυχικού και του υπαρξιακού πόνου, σε τέχνη, τέχνη δοσμένη με τόση αγάπη και τρυφερότητα και μια μικρή δόση ζαβολιάς…. Έτσι τον έβλεπα εγώ προσωπικά το Robin Williams….Ποτέ δεν περίμενα ότι θα μπορούσε ένας άνθρωπος που δίνει τέτοια ανεκτίμητα μαθήματα ζωής, να αυτοκτονήσει…. Ήταν μεγάλο σοκ για μένα, και δεν μπορώ ακόμα να τοποθετηθώ απέναντι σ’ αυτό…. Ούτε έχω αρκετά δεδομένα για να τοποθετηθώ…. Σκέφτομαι όμως ότι κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να παγιδεύεται στην εικόνα που σχηματίζουμε εμείς για αυτόν…. Επίσης σκέφτομαι ότι σε μιά τέτοια απόφαση και ενέργεια υπάρχει κάτι το άφατο, κάτι που δεν μπορεί να μεταφερθεί με το λόγο και ίσως, αν θέλουμε να το κατανοήσουμε, να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε για αυτό και να αφεθούμε στα συναισθήματά μας μόνο μέσα σε μια βαθειά και ιερή σιωπή…. Και αυτό που θα νιώσουμε απλά να το κρατήσουμε για μας, αφού ούτως ή άλλως και να θέλαμε να το μοιραστούμε μέσω του λόγου, θα ήταν αδύνατο, γιατί και αυτό έχει κάτι το άφατο…

  2. Antonis Karas 22/08/2014 στο 10:53 πμ Reply

    Η αυτοκτονία ανήκει στις επιλογές των ελεύθερων ανθρώπων. Η ενδεής αναμονή του «χάροντα» από μια ηλικία και πέρα είναι χριστιανοκεντρική. Η αυτοκτονία είναι μια χαοτική κίνηση που εγείρει ποικίλες και αναπάντεχες αντιδράσεις. Ο φυσικός θάνατος είναι απλά αφορμή για μνημόσυνα.

  3. Άθη 25/08/2014 στο 11:58 πμ Reply

    Γειά σου αγαπητέ Φώτη! είμαι η Αθανασία από ‘Μικρή αχτίδα’ με θυμάσαι¨? καιρό έχω να έρθω ε?(τα προβλήματα…τα πάααρα πολλά που έχω εδώ και καιρό με κρατούν δυστυχώς μακριά από το νέτ και από τα μπλόγκς)..ε,εμ…ναί α υτό ήταν φρικτό..να φύγει α υτός ο τόσο σπουδαίος άνθρωπος (και ηθοποιός) έτσι με α υτόν τον απαίσιο τρόπο α πό τη ζωή…και τόσο νέος…ήταν ένας εξαιρετικός ά νθρω πος (για τί πάνω από όλα ήταν α υτό ά ν θρω πος, με ό-λη τη σημασία της λέξης) και μετά και σπουδαίος ηθοποιός..από τους λίγους…που είχαν καταφέρει α υτό που έκαναν η δουλειά τους να είναι λειτούργημα και ό χι επάγγελμα..πολύ σπάνιο α υτό..ένας απίθανος άνθρωπος..που έκανε πραγματική τέχνη στον κιν/φο…ακόμη κι όταν έπαιζε σε μια ταινία όχι και τόσο καλής ποιότητας εκείνος την ανέβαζε και μόνο με την παρουσία του σε επίπεδο εννοώ…θυμάμαι τον είχα δέι πολύ μικρή για πρώτη φορά στην εξαιρετική ταινία του ‘Dead poets society’ (‘Ο κύκλος των χαμένων ποιητών’)εξαιρετική η ερμηνεία του στο ρόλο του καθηγητή)…και μετά και σε μιά άλλη εξαιρετική του ταινία το ‘Good morning Vietnam'(‘Καλημέρα Βιετνάμ’)…και είχα μείνει πραγματικά άφωνη με α υτή την απίστευτη ικανότητα που είχε α υτός ο άνθρωπος να παίζει με α υτόν τον απίστευτο τρόπο..να βγάζει τόσο…’πνέυμα’ από μέσα του…να παίζει με τόση φυσικότητα…πραγματικά εξαιρετικός…ένας άνθρωπος που θα μας λείψει πολύ η παρουσία του ανάμεσά μας αλλά που όμως μας άφησε πολλά μικρά ‘διαμαντάκια’ μέσα από τη δουλειά του…θα τον θυμόμαστε πάντα…Υ.σ: ε,εμ η Αθανασία είμαι καλέ μου απλώς άλλαξα για κάποιους πρωσοπικούς λόγους το νίκ μου οκ?…καλώς σε βρήκα και πάλι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: